چند سال پیش گفتگویی میان گروهی از بسیجیان و یکی از سرداران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درباره ی جنبش سبز که ایران را در سال ۸۸ به لرزه انداخت به بیرون درز کرد. محمدعلی جعفری در باب علل پایان تظاهرات اعتراضی پس از برخورد نیروهای امنیتی گفت: «چون بیشتر آنهایی که در این تظاهرات‌ها شرکت می‌کردند، از شمال شهر می‌آمدند و اینها خیلی اهل تحمل سختی و به هر حال ایستادگی‌ها اینها نبودند؛ کاملا این مشهود بود».

کمابیش یک سال پس از گسترده ترین اعتراضات مردمی در تاریخ جمهوری اسلامی ایران، نشانی از فروکش کردن خشم و نارضایتی به چشم نمی آید. درحالی که آن جنبش به دلیل سرکوب و فقدان رهبری و سازماندهی به خاموشی گرایید، از آن پس اعتراضاتی دیگر،‌ و همچنین اعتصاب پشت اعتصاب روز به روز در جریان بوده اند. در سال گذشته کارگران کارخانه ها، رانندگان کامیون، معلمان و دیگر اقشار برای اعتراض به دستمزدهای به شدت پایین،‌ نبود بیمه و تورم افسار گسیخته، دست به صدها اعتصاب زده اند.