Greek

Μετά από τηλεφωνική συνομιλία με τον Ερντογάν την περασμένη Κυριακή, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι συμφώνησε στην απόσυρση των στρατευμάτων των ΗΠΑ από τις κουρδικές περιοχές της Βόρειας Συρίας, δίνοντας έτσι το «πράσινο φως» για την τουρκική εισβολή.

Από τις 24 Ιουλίου, ο Μπόρις Τζόνσον είναι ο νέος πρωθυπουργός της Βρετανίας. Τα 2/3 των μελών των Τόρις (τα πλέον αντιδραστικά) ψήφισαν ο Τζόνσον να διαδεχθεί την αξιολύπητη Τερέζα Μέι στην προεδρία του Συντηρητικού Κόμματος και επομένως και στην πρωθυπουργία, με μόνο στόχο το Brexit, κάτι που ο ίδιος έχει υποσχεθεί να κάνει μέχρι τις 31 Οκτωβρίου.

Τον τελευταίο μήνα, ο Αμαζόνιος βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής της κυβέρνησης του Μπολσονάρο μετά από μία παρατεταμένη αντιπαράθεση που κατέληξε στην παραίτηση του φυσικού Ρικάρντο Γκαλίβιο από τη διοίκηση του Εθνικού Ινστιτούτου Διαστημικής Έρευνας (Inpe).

Το ΚΙΝΑΛ (ΠΑΣΟΚ, ΚΙΔΗΣΟ κ.α) έλαβε ποσοστό 8,10%, 457.519 ψήφους και 22 έδρες, μένοντας ουσιαστικά στην ίδια εκλογική απήχηση σε σχέση με τις Ευρωεκλογές, κερδίζοντας μόλις 20.793 ψήφους. Ο υποτιθέμενα αριστερόστροφης λογικής αποκλεισμός από τα ψηφοδέλτια του πρώην αντιπροέδρου της κυβέρνησης Σαμαρά, Β. Βενιζέλου, αναιρέθηκε στην πράξη από την προεκλογική δήλωση της Φώφης Γεννηματά με την οποία προανήγγειλε την κοινοβουλευτική στήριξη μιας κυβέρνησης της Ν.Δ σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας. Έτσι δεν υπήρξε το παραμικρό κίνητρο η αυξημένη αντι-Ν.Δ, αντιδεξιά ψήφος που εμφανίστηκε στην κάλπη της 7ης Ιουλίου να διοχετευθεί προς το ΚΙΝΑΛ.

Στην πρόσφατη συνάντηση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός, οι πλούσιοι και ισχυροί συγκεντρώθηκαν για να συζητήσουν μια στρατηγική για την υπεράσπιση του συστήματός τους. Στο παρελθόν, η επικρατούσα διάθεση ήταν αυτή της αισιοδοξίας και της αποφασιστικότητας. Φέτος, όμως, αυτό που επικρατούσε ήταν η απελπισία. Η άρχουσα τάξη έχει βρεθεί, από εκεί που γιόρταζε τη νίκη της, να κοιτάζει πλέον στην άβυσσο μέσα σε μόλις 25 χρόνια.

Στις 20 και 21 Φεβρουαρίου το ισπανικό Κογκρέσο (Κοινοβούλιο) συζήτησε για το Σύνταγμα. Καθώς η συζήτηση διεξαγόταν, μια δημοσκόπηση έδειξε ότι το 80% του λαού νιώθει πως δεν αντιπροσωπεύεται από το Κογκρέσο. Ένα αυξανόμενο κύμα δυσαρέσκειας μεταφράζεται σε αγώνα. Η Ισπανία είναι σαν μια χύτρα ταχύτητας χωρίς βαλβίδα ασφαλείας, αντιμετωπίζοντας μια καθεστωτική κρίση που μπορεί να λυθεί μόνο μέσα από την έκρηξη των μαζών στο προσκήνιο.

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες επέστρεψε το πρωί της Δευτέρας, 18 Φεβρουαρίου, μετά την ολοκλήρωση του πρώτου μέρους της μετεγχειρητικής ανάρρωσής του στην Αβάνα της Κούβας, όπου υποβλήθηκε σε εγχείρηση στις 11 του Δεκέμβρη.

Μια ακόμα 24ωρη γενική απεργία, η 21η από τις αρχές του 2010 (τρεις 48ωρες γενικές απεργίες έχουν ακόμα διεξαχθεί από τότε), διεξάγεται μετά από σχετικό κάλεσμα των ΓΣΣΕ-ΑΔΕΔΥ, με τους εργαζόμενους και τις εκατοντάδες χιλιάδων άνεργων συναδέλφων τους να μην δείχνουν κανέναν ενθουσιασμό γι’ αυτήν. 

Το πρωί στις 6 Φεβρουαρίου ο επιφανής ηγέτης της Αριστεράς Chokri Belaïd δολοφονήθηκε μπροστά στο σπίτι του στη Τύνιδα. Χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους, επιτέθηκαν στα γραφεία του κυβερνώντος κόμματος Ennahda το οποίο θεωρούν υπεύθυνο για την δολοφονία και μια γενική απεργία αναγγέλθηκε για τις 8 Φεβρουαρίου. Αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει το έναυσμα για μια πολύ αναγκαία δεύτερη επανάσταση, δυο χρόνια μετά την πτώση του μισητού καθεστώτος του Μπεν Αλί.

Στις 31 Ιανουαρίου, η ισπανική εφημερίδα El País έδωσε στη δημοσιότητα μια σειρά εγγράφων που αποδείκνυαν ότι ηγετικά στελέχη του κυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος (PP) πληρώνονταν τακτικά με μετρητά από το κόμμα. Τα χρήματα αυτά προέρχονταν από παράνομες επιδοτήσεις εκ μέρους μεγάλων επιχειρήσεων, ιδιαίτερα του κατασκευαστικού τομέα.

Ο Ιερώνυμος Μπος είναι ένας από τους πιο γνωστούς και γνήσιους ζωγράφους όλων των εποχών. Τα έργα του, παρά το ότι έχουν δημιουργηθεί πεντακόσια χρόνια πριν, φαίνονται σύγχρονα και μοιάζουν σουρεαλιστικά. Είναι η τέχνη ενός κόσμου που βρίσκεται σε αναταραχή, σπαρασσόμενος από αντιφατικές τάσεις – ένας κόσμος όπου το φως της λογικής έχει σβήσει και τα ζωώδη ένστικτα κυριαρχούν, ένας κόσμος τρομοκρατίας και βίας, ένας ζωντανός εφιάλτης. Κοντολογίς, ένας κόσμος όπως ο σύγχρονος.

Οι υποψήφιοι του Ενωμένου Σοσιαλιστικού Κόμματος Βενεζουέλας (PSUV) επικράτησαν στις εκλογές για ανάδειξη κυβερνήτη της 16ης Δεκεμβρίου σε 20 από τις 23 πολιτείες της χώρας, συμπεριλαμβανομένων 5 πολιτειών που ως τις εκλογές ελέγχονταν από το κόμμα της αντιπολίτευσης, το MUD. Η μόνη παρηγοριά της αντιδραστικής αντιπολίτευσης ήταν ότι κατάφερε να κρατήσει τη σημαντική πολιτεία της Miranda, όπου ο ηττημένος προεδρικός υποψήφιος του κόμματος Henrique Capriles Radonski επικράτησε του πρώην αντιπροέδρου Elias Jaua.

Το Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου, ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας Hugo Chavez ανακοίνωσε την εισαγωγή του σε νοσοκομείο της Κούβας για μια ακόμη χειρουργική επέμβαση. Στην ανακοίνωσή του προσέθεσε: «επειδή σε κάθε τέτοια διαδικασία ενυπάρχουν ρίσκα, αν κάτι συμβεί που θα με εμποδίσει από τα καθήκοντά μου, προτιμώ να είναι αντικαταστάτης μου ο αντιπρόεδρος Maduro».

Παρακάτω δημοσιεύουμε τη συνέντευξη του Ζαν-Λυκ Μελανσόν, αρχηγού του αριστερού σχηματισμού «Αριστερό Μέτωπο» στη Γαλλία. Ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν συμμετείχε στις γαλλικές προεδρικές εκλογές νωρίτερα αυτή τη χρονιά και έλαβε το 11,1% των ψήφων. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Μελανσόν μπορείτε να διαβάσετε τα ακόλουθα άρθρα (Ο Μελανσόν σαν υποψήφιος του Αριστερού Μετώπου- Με ποια καμπάνια και με ποιο πρόγραμμα; και το Μαζική υποστήριξη για τον Μελανσόν). Η συνέντευξη

...

Η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων κάλεσε στις 14 Νοεμβρίου Ευρωπαϊκή Ημέρα Δράσης και Αλληλεγγύης ενάντια στη λιτότητα. Η πρωτοβουλία ελήφθη από τη συνομοσπονδία συνδικάτων της Πορτογαλίας CGTP-IN, η οποία αποφάσισε να καλέσει 24ωρη γενική απεργία ενάντια στο τελευταίο πακέτο μέτρων λιτότητας που προτάθηκε από τη δεξιά κυβέρνηση του Passos de Coelho, για τον προϋπολογισμό του 2013. Στις 15 Σεπτεμβρίου η τεράστια έκρηξη θυμού που φάνηκε στις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Πορτογαλία από το 1974, ώθησε τα συνδικάτα στη λήψη αυτής της απόφασης.

Μετά το τέλος της χθεσινής μεγαλειώδους πορείας στο Ηράκλειο Κρήτης στο πλαίσιο της 48ωρης απεργίας, εργατικοί φορείς (ΠΟΕ-ΟΤΑ) και εργαζόμενοι πολίτες προχώρησαν σε κατάληψη της Περιφέρειας Κρήτης. Η κατάληψη συνεχίζεται και αποτελεί κέντρο αγώνα και δράσης. Σήμερα το απόγευμα οι καταληψίες απεύθυναν ένα συγκλονιστικό κάλεσμα που δείχνει το σωστό αγωνιστικό δρόμο που πρέπει να ακολουθηθεί μετά τη λήξη της 48ωρης γενικής απεργίας και αντανακλά αυθεντικά την επαναστατική διάθεση που αναπτύσσεται στους κόλπους του εργατικού κινήματος : «Όλα τα εργατικά κέντρα να κηρύξουν αύριο νέες 24ωρες και 48ωρες απεργίες!».

Ο ΣΥΡΙΖΑ οδεύει στη συνδιάσκεψη που θα σηματοδοτήσει τη μετεξέλιξή του σε ενιαίο κόμμα, σε μια περίοδο κατά την οποία οι εργαζόμενοι τον ωθούν ταχύτατα στην εξουσία. Το σημαντικότερο καθήκον αυτής της συνδιάσκεψης είναι να αποφασίσει τις βασικές θέσεις του κυβερνητικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτές δεν θα πρέπει να εκπονηθούν από «ειδικούς» διορισμένων επιτροπών, αλλά να είναι καρπός της δημοκρατικής θέλησης των ίδιων των μελών του ΣΥΡΙΖΑ.

Το περασμένο Σάββατο 20 Οκτωβρίου, οι δρόμοι του Λονδίνου γέμισαν για μια ακόμα φορά με κόκκινες σημαίες και πανό συνδικάτων, καθώς 130.000 περίπου εργαζόμενοι απ’ όλη τη χώρα διαδήλωσαν ενάντια στις πολιτικές λιτότητας της κυβέρνησης της Βρετανίας που αποτελείται από μια συμμαχία Συντηρητικών και Φιλελευθέρων.

Ο θυμός των εργαζομένων ενάντια στο τελευταίο πακέτο περικοπών που πρότεινε η δεξιά κυβέρνηση της Πορτογαλίας, έφτασε επίσης σε στρώματα των ενόπλων δυνάμεων και της αστυνομίας. Τα τελευταία δύο χρόνια διάφορες ενώσεις στρατιωτών και στρατιωτικών είχαν ήδη εκφράσει την αντίθεσή τους στις περικοπές που αφορούσαν τους ίδιους ως άμεσα αμειβόμενους από το κράτος και είχαν οργανώσει πολλές διαμαρτυρίες. Τώρα, μια σκληρή ανακοίνωση της Εθνικής Ένωσης Αξιωματικών του Στρατού (AOFA) εξέφρασε την υποστήριξή της στις διαδηλώσεις της 15ης Σεπτεμβρίου και προειδοποίησε πως «εφόσον εξαρτάται από εμάς, ο στρατός δε θα γίνει ποτέ, μα ποτέ… εργαλείο καταπίεσης των ίδιων των πολιτών μας.»

Η μεγαλύτερη διαδήλωση στην ιστορία της Πορτογαλίας, ή σύμφωνα με άλλες εκτιμήσεις η μεγαλύτερη από την Πρωτομαγιά του 1974, όταν συγκεντρώθηκαν ένα εκατομμύριο άνθρωποι στους δρόμους της Λισαβώνας κατά τη διάρκεια της επανάστασης. Ένα τεράστιο κύμα από εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, ένα εκατομμύριο συνολικά, βγήκαν στους δρόμους 40 μεγάλων και μικρών πόλεων και υπερπόντιων εδαφών της Πορτογαλίας, το Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου. Αυτή ήταν η απάντηση του πορτογαλικού λαού στο τελευταίο πακέτο λιτότητας που ανακοινώθηκε από την δεξιά κυβέρνηση του Passos Coehlo στις 7 Σεπτεμβρίου.