Greek

Το Σάββατο, 16 Οκτωβρίου, περισσότερα από 3 εκατομμύρια άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους της Γαλλίας σε εκατοντάδες διαδηλώσεις σε πόλεις και κωμοπόλεις σε όλη τη χώρα, κατά τη διάρκεια της τελευταίας εθνικής ημέρας δράσης κατά των προτεινόμενων αντί-μεταρρυθμίσεων του συνταξιοδοτικού συστήματος. Ο αριθμός ήταν αντίστοιχος με εκείνον της 2ης Οκτωβρίου, τη τελευταία φορά που τα συνδικάτα κάλεσαν σε ημέρα δράσης, αλλά το κίνημα έχει βεβαίως αναπτυχθεί περαιτέρω.

Στις αρχές του μήνα, για αρκετές ημέρες, η κυβέρνηση της Ρουμανίας αντιμετώπισε σκληρή αντιπολίτευση στους δρόμους, ενάντια στα μέτρα λιτότητας. Τόσο μεγάλη ήταν η αντίδραση, που ο υπουργός Εσωτερικών αναγκάστηκε να παραιτηθεί, ενώ και ο Πρωθυπουργός έφτασε επίσης κοντά στο να κάνει το ίδιο. Τόσο τεταμένη ήταν η κατάσταση που η αστυνομία έκανε επείγουσες συσκέψεις με τον Πρόεδρο.

Η συντριπτική πλειοψηφία του Γαλλικού λαού τάσσεται ενάντια στην αποκαλούμενη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης Σαρκοζί. Αυτό έγινε εξαιρετικά ξεκάθαρο κατά τις προχθεσινές διαδηλώσεις. Αλλά τι πρέπει να γίνει για να μετατρέψουμε αυτή την εναντίωση σε ένα αποφασιστικό κίνημα που θα σταματήσει την κυβέρνηση;

Σαν σήμερα πριν από 4 χρόνια το διεθνές μαρξιστικό κίνημα έχασε ένα σημαντικό θωρητικό, τον Τεντ Γκραντ. Τιμώντας τη μνήμη του δημοσιεύουμε σήμερα το πρώτο μέρος ένός απόσπάσματος από την εισαγωγή του Ρομπ Σιούελ στο βιβλίο του Τεντ "Η ιστορία του Βρετανικού Τροτσκισμού" που εκδόθηκε το 2002. Η μετάφραση είναι του Βαγγέλη Ευαγγελίου.

Σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση του ερευνητικού κέντρου Pew, αναμφίβολα μιας από τις πλέον έγκυρες εταιρίες δημοσκοπήσεων στις ΗΠΑ, ζητήθηκε από περισσότερους από 1500 τυχαία επιλεγμένους Αμερικάνους να περιγράψουν τις αντιδράσεις τους σε όρους όπως «καπιταλισμός» και «σοσιαλισμός». Η Pew συνόψισε τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης με τον τίτλο: «Σοσιαλισμός όχι και τόσο αρνητικός. Καπιταλισμός όχι και τόσο θετικός.»

Με αφορμή το αποψινό αιματηρό χτύπημα στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης δημοσιεύουμε ένα άρθρο του Λένιν στην "Iskra" (No. 29, 1/12/ 1902) για το πολιτικό αδιέξοδο της ατομικής τρομοκρατίας.

Το ευρώ και η Ευρωπαϊκή Ένωση πιθανότατα θα επιζήσουν της κρίσης, γιατί οι επιπτώσεις μιας διάσπασης θα είναι πολύ σοβαρές για όλους. Παρ’ όλα αυτά, η κρίση είναι τόσο βαθειά και η εμπιστοσύνη της αστικής τάξης είναι τόσο κλονισμένη, που κάποιοι από τους στρατηγούς του κεφαλαίου έχουν αρχίσει να σκέπτονται το μέχρι χθες αδιανόητο.

Η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια παρατεταμένη περίοδο λιτότητας, με αποφασιστική συρρίκνωση της παραγωγής, της κατανάλωσης και της απασχόλησης. Η κρίση έχει αρχίσει από τις μικρότερες και πιο ευάλωτες χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία. Αλλά και οι άλλες θα ακολουθήσουν, ξεκινώντας από την Βρετανία.

Μόλις πέντε μήνες από τις γενικές εκλογές που έφεραν στην εξουσία το δεξιό συνασπισμό των Χριστιανοδημοκρατών ( CDU/CSU) και των Φιλελεύθερων Δημοκρατών (FDP), η Γερμανία πλήττεται από τεράστια οικονομική και πολιτική αστάθεια, κοινωνική αμηχανία και πολλές εντάσεις. Διαιρέσεις μεταξύ των αστικών κυβερνητικών κομμάτων και αμοιβαίες λεκτικές επιθέσεις αποκαλύπτουν τη σύγκρουσή τους για μια σειρά από πολιτικά ζητήματα.

Το κάλεσμα του προέδρου Τσάβες τον περασμένο Νοέμβρη, για τη δημιουργία μιας νέας επαναστατικής Διεθνούς, της Πέμπτης Διεθνούς, έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις στο εργατικό κίνημα της Λατινικής Αμερικής και σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν είναι δυνατό οι μαρξιστές να παραμείνουν αμέτοχοι σε αυτό το ζήτημα. Ποια θα πρέπει να είναι η στάση μας;

Πριν από 5 χρόνια, ο Kurmanbek Bakiyev ήρθε στην εξουσία με την λεγόμενη «επανάσταση της τουλίπας». Εξυπηρετώντας πιστά τα συμφέροντα τόσο του ξένου κεφαλαίου, όσο και της ντόπιας αστικής τάξης, «ξεζούμισε» το λαό του Κιργιστάν βάρβαρα και τον καταδίκασε στη μαζική φτώχεια και εξαθλίωση. Πέντε χρόνια μετά την εκλογή του, η εργατική τάξη του Κιργιστάν έχει ξεσηκωθεί. Ο λαός έχει γεμίσει τους δρόμους του Κιργιστάν, εισβάλλει σε κυβερνητικά κτίρια καταλαμβάνοντάς τα και συγκρούεται άφοβα με την αστυνομία. Σήμερα η κυβέρνηση του Kurmanbek Bakiyev έχει ανατραπεί και η αντιπολίτευση με ηγέτη την Roza Otunbaeva έχει πάρει την εξουσία. Πλέον είναι ξεκάθαρο, ότι η επανάσταση στο

...

Οι διαμαρτυρίες συνεχίζονται στο Πακιστάν ενάντια στις διακοπές ρεύματος και στην άνοδο των τιμολογίων. Παρουσιάζουμε εδώ μια ανταπόκριση από την πόλη Rawlakot, όπου χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στον δρόμο και ήρθαν αντιμέτωποι με την αστυνομία, η οποία άνοιξε πυρ με πραγματικά πυρά ενάντια στα πλήθη τραυματίζοντας αρκετά άτομα. Μεταξύ των τραυματιών ήταν και Μαρξιστές από την εθνική μαθητική ομοσπονδία Jammu Kashmir National Federation, JKNSF.

Οι διαμαρτυρίες συνεχίζονται στο Πακιστάν ενάντια στις διακοπές ρεύματος και στην άνοδο των τιμολογίων. Παρουσιάζουμε εδώ μια ανταπόκριση από την πόλη Rawlakot, όπου χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στον δρόμο και ήρθαν αντιμέτωποι με την αστυνομία, η οποία άνοιξε πυρ με πραγματικά πυρά ενάντια στα πλήθη τραυματίζοντας αρκετά άτομα. Μεταξύ των τραυματιών ήταν και Μαρξιστές από την εθνική μαθητική ομοσπονδία Jammu Kashmir National Federation, JKNSF.

Ένα σημαντικό απεργιακό κύμα ξέσπασε πρόσφατα στη βιρμανική βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας. Οι εργαζόμενοι αντιστέκονται στη βίαιη αντίδραση του στρατιωτικού καθεστώτος.

Ο Μαρξισμός πάντα βρισκόταν στην πρωτοπορία του αγώνα για τη γυναικεία χειραφέτηση. Η 8η Μάρτη (Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας) είναι μια κόκκινη επέτειος για εμάς, καθώς συμβολίζει τον αγώνα της εργατικής τάξης ενάντια στον καπιταλισμό, την καταπίεση και τις διακρίσεις σε ολόκληρο τον κόσμο. Δημοσιεύουμε σε τέσσερα μέρη ένα εκτεταμένο άρθρο στο οποίο υπογραμμίζονται τα πρώτα βήματα που ακολούθησε ο Μαρξισμός στον αγώνα του για τα γυναικεία δικαιώματα, τι σήμαινε η πρώτη επιτυχημένη επανάσταση για τη χειραφέτηση των γυναικών, ποιες είναι οι συνθήκες των γυναικών στον καπιταλισμό τόσο στις αναπτυγμένες χώρες, όσο και στις χώρες του Τρίτου Κόσμου και τέλος τίθεται το ερώτημα για το πώς θα

...

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ ήταν μια εξαιρετική Μαρξίστρια και επαναστάτρια. Η δολοφονία της στις 13 Ιανουαρίου του 1919 ήταν ένα τεράστιο πλήγμα για το γερμανικό Κομμουνιστικό κίνημα. Εδώ, ο Patrick Larsen αναλύει υπό το φως της Γερμανικής Επανάστασης του 1918 τόσο τα σπουδαία χαρίσματα της προσωπικότητάς της, όσο και τις αδυναμίες της και εξάγει συμπεράσματα για το σήμερα και ειδικά για το επαναστατικό κίνημα στη Βενεζουέλα.

Χθες για δεύτερη φορά μέσα σε 15 μέρες, η χώρα παρέλυσε από μια ακόμα μεγάλη γενική απεργία. Κατά γενική ομολογία η συμμετοχή στην απεργία υπήρξε μεγαλύτερη από την προηγούμενη της 24ης Φλεβάρη. Σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ, η συμμετοχή προσέγγισε το 90%. Τα δημοσιεύματα των αστικών εφημερίδων με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία, ανέφεραν ότι ο αριθμός των συγκεντρωμένων στην Αθήνα ήταν περίπου 30.000. Όμως όσοι μπόρεσαν να έχουν άποψη «ιδίοις όμασι» και από τις δύο μεγάλες συγκεντρώσεις των ΓΣΣΕ-ΑΔΕΔΥ στο Πεδίον του Άρεως και του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια, μιλούν με βεβαιότητα για ένα αρκετά μεγαλύτερο αριθμό, που θα μπορούσε να προσεγγίσει αθροιστικά τις 50.000.